بخش پنجم سازند کلات، از نوع بايوستروم روديستى است که در تشکيل آن راديوليتيده و هيپوريتيده مشارکت دارند. مطالعات سنگ‎شناسى محبوبى و همکاران (1376) نشان داد که سنگ‎هاى بخش پنجم سازند کلات، از سه رخساره آهک و يک رخساره مارنى و شيلى تشکيل شده است که در کم عمق‎ترين بخش يک چرخه بزرگ پسرونده، در يک محيط دريايى گرم، با شورى زياد عمق و انرژى کم، بر جاى گذاشته شده‎اند.

 از 5 بخش بُرش الگو فقط بخش زيرين در تمام منطقه گسترش دارد. بخش‏‎هاى ديگر به سوى خاور و باختر نازک شده و ناپديد مى‎شوند. در محل بُرش الگو، همبرى اين سازند با سازند نيزار هم‎شيب و همساز است. مرز بالايى آن به رسوب‎هاى قاره‎اى هم‎شيب است، ولى اين مرز ناپيوسته است.

 بخش‎هاى 5 گانه برش الگو، انواع گوناگونى از روزنه‎داران ماستريشتين دارند که در بين آنها، انواع گلوبوترونکانا از همه شاخص‎تر است. در تنگ نيزار (بُرش الگو)، يک لايه صدف سنگ در قاعده سازند و چندين لايه سنگ‎آهک روديستى در بخش بالايى وجود دارد.

 وکيل باغميشه (1376)، سنگواره‎هاى منسوب به ماستريشتين را آوارى و حمل شده مى‎داند و با استناد به روزنه‎داران کف‎زى مانند Eponides sp.، Rotalia sp.، Elphidium sp. و روزنه‎داران پلانکتون مانند Globigerinatheka sp. و Hantkenina sp و استراکودهاى موجود مانند Paleomonosmirabilia sp، Hermanites sp.، Cushmanidia sp. ،Legominocythere sp سن سازند کلات را ائوسن مى‎داند که اين ديدگاه نياز به بررسى بيشتر دارد.

 سازند کلات بيشتر در مناطق مرکزى و خاور کپه داغ گسترش دارد. در باختر کپه داغ، رديف‎هاى قياس شده با سازند کلات رخساره بُرش الگو را ندارند و از جنوب به شمال، ضخامت آنها کاهش مى‎يابد. در اين نواحى، همبرى سازند کلات با سازندهاى زيرين (شوريجه، آب دراز، سنگانه) ناپيوسته و فرسايشى است.

منبع: سازمان  زمین شناسی کشور